Enige tijd geleden vroeg een Transaxle-maatje of vriend, of in ieder geval tenminste een verrekte aardige kerel, of ik zin had om mee te gaan naar de Nürburgring. Hij had nog een ronde tegoed van een eerder bezoek en wilde dat gaan inlossen. Ja, ik als autosportliefhebber vond dat geweldig. Ik ben altijd al gefascineerd geweest door de Nürburgring. Als klein ventje speelde ik met een Faller autoracebaan en dan de set van de Nürburgring. Je weet wel met die kleine autootjes en die lichtgrijze smalle baanstukken. Prachtig. Maar goed, nu dan, pakweg 60 jaar later in het echt.
's Morgens rond 8 uur vertrokken en ik nam de uitnodiging om met zijn 944 Turbo te rijden graag aan. Het eerste wat je merkt is uiteraard de stuurbekrachtiging, de rustige loop, de toch wel zwaardere auto en natuurlijk dat grote vermogen. Tjonge wat gaan zo'n ding van de plaats.
Het is natuurlijk even wennen en helaas voor de eigenaar merk je dan, als nieuwe bestuurder van zo'n auto, ook wat dingen die niet helemaal goed lijken te zijn en waar dan toch weer aan gesleuteld moet worden. Enfin heeft ie weer wat te doen van de winter....
Aangekomen bij de Ring was het druk, heel druk. Allerlei wannabee Verstappens, al dan niet in gezelschap van mooie dames, maar dat geheel terzijde. Mooie auto's, lelijke (vond ik) auto's, kleine vleugels, vleugels zo groot dat een Jumbo 747 ermee op zou kunnen opstijgen, Porsches, Porsches, Porsches, BMW's, Subaru's, andere Japanse exoten, je kon het zo gek niet verzinnen. En ieder had zo zijn eigen gedachten over kleuren en vooral grootte van vleugels en of ie een helm op moest of niet.
Mijn maatje zou de eerste ronde rijden en ik daarna. Rondje rijden kost €35. Maar dan heb je kennelijk ook wat, want de eerste auto's met schade en motorellende stonden al op het parkeerterrein.
De toegang tot de Nordschleife is klein en eigenlijk niet berekend op zoveel auto's. Uiteindelijk stonden we voor de slagboom, pasje ervoor en daar gingen we. Buurman en Buurman onderweg, goed voor pakweg 140 jaar levenservaring. Mijn maatje trapte het gas vlot in en wat gaat zo'n Turbo dan van zijn plaats. Je voelde af en toe de achterwielen doorslaan bij het overschakelen. En het blokje heeft nog maar iets meer dan 3 ton gelopen en is nog niet open geweest. Respect hoor!
Helaas was er na pakweg 5 kilometer al een code geel. Er was een Golfje kneiterhard de vangrail in gereden en de baan lag bezaaid met ongeveer alle VAG onderdelen die je kunt bedenken. Airbags eruit en dat soort zaken. Na de plaats van het ongeval konden we weer gas geven. We werden met duizelingwekkende snelheden ingehaald door de "vleugels". Bizar. Kort na de Golf werden we ingehaald door iets wat op een Seat leek en die pal voor ons een Jos Verstappen deed. Hij verspreidde vrijwel de complete inhoud van de grindbak over het asfalt. Opvallend genoeg werden we daarna niet meer ingehaald. Achter ons hadden we vrij baan. We vermoedden toen al dat de baan achter ons afgesloten was. Bleek later te kloppen. Dan kun je wel wat vrijer rijden want je kunt dan min of meer je eigen lijn rijden.
De Ring is erg onoverzichtelijk door zijn vele bochten kort achter elkaar maar ook door de hoogteverschillen. Dus een GTS met 300+ duikt ineens vanuit een onoverzichtelijke bocht achter of naast je op. En aan geluidsnormen zoals op het Mickey Mouse circuit Zandvoort doen ze hier al helemaal niet. Foei! 🤣Je schrikt je de tandjes. Als je de Ring niet kent moet je heel erg oppassen. Onderweg in de ronde had ik al besloten om niet zelf te gaan rijden. Ik wilde voorkomen, dat "onze" Turbo aan flinters gereden werd met mij achter het stuur. No way.
Terug bij de ingang bleek de track inderdaad closed en moesten we wachten voor we er weer op konden. Na ongeveer anderhalf uur en een lekkere bak patat konden we weer. We sloten aan in de hele lange rij wachtenden en zagen toen net op tijd, dat de Track weer closed was. We konden nog net uit de rij en zijn naar huis gereden. 450 km heen en terug en 28 km Nordschleife. Een hele leuke dag en een mooie ervaring rijker. Nog bedankt JW.
's Morgens rond 8 uur vertrokken en ik nam de uitnodiging om met zijn 944 Turbo te rijden graag aan. Het eerste wat je merkt is uiteraard de stuurbekrachtiging, de rustige loop, de toch wel zwaardere auto en natuurlijk dat grote vermogen. Tjonge wat gaan zo'n ding van de plaats.
Het is natuurlijk even wennen en helaas voor de eigenaar merk je dan, als nieuwe bestuurder van zo'n auto, ook wat dingen die niet helemaal goed lijken te zijn en waar dan toch weer aan gesleuteld moet worden. Enfin heeft ie weer wat te doen van de winter....
Aangekomen bij de Ring was het druk, heel druk. Allerlei wannabee Verstappens, al dan niet in gezelschap van mooie dames, maar dat geheel terzijde. Mooie auto's, lelijke (vond ik) auto's, kleine vleugels, vleugels zo groot dat een Jumbo 747 ermee op zou kunnen opstijgen, Porsches, Porsches, Porsches, BMW's, Subaru's, andere Japanse exoten, je kon het zo gek niet verzinnen. En ieder had zo zijn eigen gedachten over kleuren en vooral grootte van vleugels en of ie een helm op moest of niet.
Mijn maatje zou de eerste ronde rijden en ik daarna. Rondje rijden kost €35. Maar dan heb je kennelijk ook wat, want de eerste auto's met schade en motorellende stonden al op het parkeerterrein.
De toegang tot de Nordschleife is klein en eigenlijk niet berekend op zoveel auto's. Uiteindelijk stonden we voor de slagboom, pasje ervoor en daar gingen we. Buurman en Buurman onderweg, goed voor pakweg 140 jaar levenservaring. Mijn maatje trapte het gas vlot in en wat gaat zo'n Turbo dan van zijn plaats. Je voelde af en toe de achterwielen doorslaan bij het overschakelen. En het blokje heeft nog maar iets meer dan 3 ton gelopen en is nog niet open geweest. Respect hoor!
Helaas was er na pakweg 5 kilometer al een code geel. Er was een Golfje kneiterhard de vangrail in gereden en de baan lag bezaaid met ongeveer alle VAG onderdelen die je kunt bedenken. Airbags eruit en dat soort zaken. Na de plaats van het ongeval konden we weer gas geven. We werden met duizelingwekkende snelheden ingehaald door de "vleugels". Bizar. Kort na de Golf werden we ingehaald door iets wat op een Seat leek en die pal voor ons een Jos Verstappen deed. Hij verspreidde vrijwel de complete inhoud van de grindbak over het asfalt. Opvallend genoeg werden we daarna niet meer ingehaald. Achter ons hadden we vrij baan. We vermoedden toen al dat de baan achter ons afgesloten was. Bleek later te kloppen. Dan kun je wel wat vrijer rijden want je kunt dan min of meer je eigen lijn rijden.
De Ring is erg onoverzichtelijk door zijn vele bochten kort achter elkaar maar ook door de hoogteverschillen. Dus een GTS met 300+ duikt ineens vanuit een onoverzichtelijke bocht achter of naast je op. En aan geluidsnormen zoals op het Mickey Mouse circuit Zandvoort doen ze hier al helemaal niet. Foei! 🤣Je schrikt je de tandjes. Als je de Ring niet kent moet je heel erg oppassen. Onderweg in de ronde had ik al besloten om niet zelf te gaan rijden. Ik wilde voorkomen, dat "onze" Turbo aan flinters gereden werd met mij achter het stuur. No way.
Terug bij de ingang bleek de track inderdaad closed en moesten we wachten voor we er weer op konden. Na ongeveer anderhalf uur en een lekkere bak patat konden we weer. We sloten aan in de hele lange rij wachtenden en zagen toen net op tijd, dat de Track weer closed was. We konden nog net uit de rij en zijn naar huis gereden. 450 km heen en terug en 28 km Nordschleife. Een hele leuke dag en een mooie ervaring rijker. Nog bedankt JW.
Comment