De werkzaamheden aan de transaxle kregen vandaag een vervolg. Ik had hulp van twee vrienden. Zoals ik al schreef: de ene een techneut pur sang die niet stil kan zitten en de ander een medeforummer Jan Willem, die heel graag aan transaxles werkt maar momenteel geen dringende zaken onder handen had aan zijn 944 turbo. Kortom vanmorgen om 9 uur begonnen. En zoals het dan gaat, zijn de "hulpen" aan het werk en sta je er zelf een beetje verloren bij. Hahaha. Nou ja, ik was wel verantwoordelijk gemaakt voor de maatvoering van de plaatsing van de lagers en de trillingsdemper in de buis.
Dankzij de informatie van Ryan was het prima te doen. De buis was mooi schoon van binnen, de buitenzijde van de rubbers rond de lagers voorzien van een heel dun laagje vaseline en dat deed ik ook met de rubbers van de trillingsdemper. Met behulp van twee ijzeren platen van 10 mm, een draadeind van 2 meter M16 en een stel moeren liep het gesmeerd. De trillingsdemper en de lagers schoven prachtig mooi de buis in. Aan de hand van een tekening met de maten konden we precies vaststellen waar de lagers en demper moesten komen te zitten. Zo hadden we inclusief twee x koffie met eigen gebakken cake rond 12 uur alles op zijn plaats.
Na de lunch bleef Jan Willem om samen met mij de transaxle en de versnellingsbak weer te monteren. Dat kun je haast niet alleen, zeker niet als je geen brug hebt. Het duurde even voordat we de transaxlabuis weer aan het motorblok hadden vastgemaakt. We kregen de buis niet goed uitgelijnd. Totdat we het nodig vonden om de motor iets achterover te kantelen. Dat was dé oplossing. Zo ging het van een leien dakje.
Daarna de achteras gemonteerd. Loshalen was een fluitje van een cent. De montage had veel meer voeten in aarde. Voordat je alles weer op zijn plaats hebt ben je een uur en meer verder. Rommelen met de krik omhoog, omlaag, blokken hout, assteunen en dat soort geklooi. Toen dat uiteindelijk allemaal op zijn plaats zat kon het laatste klusje beginnen. De versnellingsbak weer monteren. Eraf een eitje. Er weer onder is ook weer een gedoe. Het probleem is dat de schakelarm eigenlijk in de weg zit samen met de plastic buis die erover heen zit. Dus je moet de bak een beetje scheppen, een beetje kantelen, een beetje van dit een beetje van dat en na een tijdlang mieren en martelen schiet de bak in een keer op zijn plaats. En dan heb je geen idee wat je gedaan hebt. Dit was echt de laatste keer. Hoop ik. Morgen alle bouten nalopen en op koppel aandraaien. En dan volgende week verder met de uitlaat, assen monteren, remmen ontluchten, versnellingspook aansluiten, olie verversen, oliefilter vervangen en al wat zich nog aandient. Nu geen puf meer. Alle werkzaamheden die eigenlijk niet (of nauwelijks) alleen te doen zijn, hebben we geklaard. Een heerlijk gevoel.
20251017_103752.jpg
20251017_104019.jpg
20251017_104205.jpg
20251017_152519.jpg
Dankzij de informatie van Ryan was het prima te doen. De buis was mooi schoon van binnen, de buitenzijde van de rubbers rond de lagers voorzien van een heel dun laagje vaseline en dat deed ik ook met de rubbers van de trillingsdemper. Met behulp van twee ijzeren platen van 10 mm, een draadeind van 2 meter M16 en een stel moeren liep het gesmeerd. De trillingsdemper en de lagers schoven prachtig mooi de buis in. Aan de hand van een tekening met de maten konden we precies vaststellen waar de lagers en demper moesten komen te zitten. Zo hadden we inclusief twee x koffie met eigen gebakken cake rond 12 uur alles op zijn plaats.
Na de lunch bleef Jan Willem om samen met mij de transaxle en de versnellingsbak weer te monteren. Dat kun je haast niet alleen, zeker niet als je geen brug hebt. Het duurde even voordat we de transaxlabuis weer aan het motorblok hadden vastgemaakt. We kregen de buis niet goed uitgelijnd. Totdat we het nodig vonden om de motor iets achterover te kantelen. Dat was dé oplossing. Zo ging het van een leien dakje.
Daarna de achteras gemonteerd. Loshalen was een fluitje van een cent. De montage had veel meer voeten in aarde. Voordat je alles weer op zijn plaats hebt ben je een uur en meer verder. Rommelen met de krik omhoog, omlaag, blokken hout, assteunen en dat soort geklooi. Toen dat uiteindelijk allemaal op zijn plaats zat kon het laatste klusje beginnen. De versnellingsbak weer monteren. Eraf een eitje. Er weer onder is ook weer een gedoe. Het probleem is dat de schakelarm eigenlijk in de weg zit samen met de plastic buis die erover heen zit. Dus je moet de bak een beetje scheppen, een beetje kantelen, een beetje van dit een beetje van dat en na een tijdlang mieren en martelen schiet de bak in een keer op zijn plaats. En dan heb je geen idee wat je gedaan hebt. Dit was echt de laatste keer. Hoop ik. Morgen alle bouten nalopen en op koppel aandraaien. En dan volgende week verder met de uitlaat, assen monteren, remmen ontluchten, versnellingspook aansluiten, olie verversen, oliefilter vervangen en al wat zich nog aandient. Nu geen puf meer. Alle werkzaamheden die eigenlijk niet (of nauwelijks) alleen te doen zijn, hebben we geklaard. Een heerlijk gevoel.
20251017_103752.jpg
20251017_104019.jpg
20251017_104205.jpg
20251017_152519.jpg

Comment