Deel 2; Door Hans den Biggelaar, “Toch mis ik de GT4 nog elke dag”.
Mensen die hun geliefde Porsche weg deden en nu nog steeds echt missen vertellen ons waarom.

Ik ben zolang ik mij kan herinneren idolaat van het merk Porsche, de 911 in het bijzonder.
Omdat ik mij geen 911 kon veroorloven, bleef het in eerste instantie bij het verzamelen van schaalmodellen en hing er langere tijd een rode reflectorplaat van een vroege 911 aan de muur van mijn eerste appartementje begin jaren tachtig. In die tijd mocht ik een keer plaatsnemen in een bijna nieuwe 911 met zware schade van een kennis die schade Porsches kocht, opknapte en weer verkocht. Alleen al het even mogen plaatsnemen achter het stuur liet bij mij een onuitwisbare indruk
achter. In diezelfde periode raakte ik geïnteresseerd in de rallysport, ging ook deelnemen aan rally’s en vergaapte mij aan de vele rally Porsches die veelvuldig te bewonderen waren op de Belgische en Nederlandse klassementsproeven. Ik fantaseerde dan dat ik zelf in zo’n auto deelnam maar het bleef natuurlijk bij een fantasie. Na het afsluiten van mijn actieve rallytijd bleef ik de sport volgen en ging sporadisch nog naar dit soort autosportevenementen kijken. Ook op auto(sport)evenementen en beurzen bleef een 911 mij als een magneet aantrekken. Later liet ik de gedachte los dat ik ooit een 911 zou gaan rijden.
Ik ben geen sleutelaar en een nieuwe Porsche was niet haalbaar; tot het jaar 2015. Ik was inmiddels al aardig op leeftijd en had al die jaren kunnen sparen. Ik vroeg bij een dealer een offerte aan voor de Porsche Cayman GT4, weliswaar geen 911 maar wel een GT model met middenmotor en veel 911 GT3 techniek. De prijs viel zodanig mee dat ik er één bestelde. Het was mijn eerste Porsche en nog een exoot ook. Natuurlijk in de configuratie met clubsportpakket en de 918 Spyder carbon kuipstoelen. Een geweldige auto. Toch begon het na een tijdje te knagen, het was immers geen 911…
Als ik deelnam aan toerritten voor Porsches dan reden er geregeld 911 modellen mee en ook de opvallende GT3 modellen. Vooral de motorgeluiden onderscheidden deze Porsches van alle andere modellen en ik was om.
Ik verkocht mijn GT4 en bestelde een 991.2 GT3 in de kleur crayon, wederom in clubsportuitvoering maar ditmaal met pdk. Na lang wachten haalde ik mijn GT3 op bij de dealer. Adembenemend mooi, maar ik schrok toen ik de eerste kilometers maakte van het geluid van het differentieel of was het de bak. Een ratelend slepend geluid rond de 2000 toeren, alsof er een bak met knikkers achterin tussen de rollbar stond. Het zicht naar achteren werd niet alleen door de kooi belemmerd, dat was ik al gewend in de GT4, maar ditmaal ook door de immense achtervleugel. Een achteruitrijcamera is een onding, daar had ik weinig hulp van en ik moest ook erg wennen aan de pdk en vooral de snoeiharde wegligging. De pdk is matig doseerbaar in combinatie met gasgeven tijdens het wegrijden of parkeren. Ik heb de auto heel voorzichtig ingereden en ben nog niet vol op het gas gegaan. Hoe 9000 toeren klinken weet ik dus niet en ik zal dat ook nooit te weten komen want ik heb de auto net verkocht al moet ze nog worden opgehaald. Rijden doe ik er dus niet meer in, uit vrees voor schade. Waar een jongensdroom werkelijkheid werd, viel het bezit mij enigszins tegen. Een GT3 is voor mij gewoon te hardcore, te snel zelfs en ik mis mijn GT4. Een GT4 is de Porsche die ik nooit weg had moeten doen. Een wijze en dure les. Ik mis het handmatig schakelen en het tussengasgeluid, ik mis ook het fijne en minder hardcore rijgedrag. Een GT4 is iets comfortabeler rijden. Maar ik ga de motor in de GT3 ook missen omdat deze wel heel bijzonder is en ongelooflijk sterk. Dat ontbrak een beetje in de GT4. Toch mis ik de GT4 nog elke dag. Binnenkort dus geen Porsche meer voor mij. Wellicht tijdelijk want Porsche rijden is een beleving op zich. Wel klopt het in mijn geval een beetje dat het verlangen naar een Porsche groter is dan het uiteindelijke bezit. Het is ook een hele zorg namelijk. Ik ga mij nu bezinnen en ik laat de opgedane ervaringen rustig bezinken. In de toekomst een oudere 911 kopen of toch een nieuwe GT4 of wellicht het 992 instapmodel als compromis tussen comfortabel en toch snel genoeg? Ik ben er nog niet uit.

Auteur/gastschrijver Hans den Biggelaar

Het bericht Dat was de Porsche die je nooit had mogen weg doen …. verscheen eerst op Vierenzestig.


Bron: vierenzestig.nl